Vlamingen willen onafhankelijkheid

ANTWERPEN – Naar aanleiding van de uitspraak van FTP Tweede Kamerlid Gilbert Wauters om Vlaanderen onafhankelijk te maken, verschijnt vandaag een onderzoeksrapport van de commissie Westland waaruit blijkt dat zeventig procent van de Vlamingen ontevreden is over hun positie in de Nederlandse samenleving.

Het rapport wordt vandaag in Antwerpen door Gerard Elsink, voorzitter van de commissie Westland, aangeboden aan staatssecretaris van Veen van Binnenlandse Zaken. Het omvat een onderzoek waaruit blijkt dat het merendeel van de Vlaamse bevolking ontevreden is met hun sociale positie. Zij pleiten voor onafhankelijkheid. In de Tweede Kamer hebben na de uitspraak van Gilbert Wauters meer politici hun onvrede geuit.

De uitslag van het onderzoek is opmerkelijk omdat de sociale kloof tussen Vlamingen en andere Nederlanders juist de laatste jaren kleiner leek te worden. Volgens professor Anton Rietbaut, socioloog aan de universiteit van Utrecht, heeft het te maken met de manier waarop andere Nederlanders tegen Vlamingen aankijken. “Vlamingen zijn van oudsher een zeer eigenzinnig volk”, aldus Rietbaut. “Nederlanders die de levensstijl van de Vlamingen niet gewend zijn kijken al gauw op ze neer, soms zelfs leidend tot rancuneuze gevoelens”. Het zou zelfs zo zijn dat in sommige delen van Vlaanderen haatdragende leuzen op huizen worden geschreven. Daarbij blijkt ook verbale discriminatie aan de orde van de dag.

Sinds 2008, het jaar dat Vlaanderen zich aansloot bij Nederland als dertiende provincie, zijn er vaker geluiden geweest van ontevredenheid. De laatste jaren leek de kwestie echter van tafel te zijn. In 2008 werd na de “300 dagen crisis” van het toenmalige Belgische kabinet besloten om Wallonië en Vlaanderen te splitsen. Wallonië sloot zich aan bij Frankrijk en Vlaanderen werd bij Nederland getrokken. Dit zorgde destijds voor veel ophef gezien de veranderingen die de Vlamingen in zeer korte tijd moesten doormaken, sociaal en economisch. Er werd destijds besloten het sociale stelsel van Vlaanderen samen te laten smelten met dat van Nederland. Dit betekende niet alleen verandering voor de Vlamingen, maar ook voor de Nederlanders.

Een soortgelijke situatie deed zich eerder voor in de Verenigde Staten, waar Canada in 2015 bij de VS werd gevoegd, om in 2019 weer onafhankelijk te worden vanwege grote ontevredenheid onder het Canadese volk.

Na wat kleine opstootjes in de eerste jaren na de samenvoeging en de Novembermanifestatie van 2012 leek het aanvankelijk goed te gaan met de betrekkingen tussen Vlamingen en Nederlanders. Uit het rapport blijkt echter dat er nog altijd onvrede heerst onder de inwoners van Vlaanderen. Binnenkort zal er in de Tweede Kamer een debat plaatsvinden waarin de mogelijkheden besproken zullen worden.

Martijn van der Wardt

Potgrond en kunstmest

Geraniums. Prijzige krengen. Maar ja, ik kan er niet omheen. Ik zal immers moeten zorgen dat ik er op tijd bij ben, want ook ik ben bijna aan de beurt. Tenminste, als het aan de plannen van het kabinet ligt. Pensioen op je vijftigste? Is ons land dusdanig lui geworden dat er tien jaar van de pensioenleeftijd moet worden afgeschraapt zodat men na hun vijftigste lekker met de snikkel in de champagne kan gaan marineren?

Ik kan me herinneren dat aan het begin van de eeuw mensen moesten werken tot hun 65^e. Een mooie leeftijd om een punt achter je loopbaan te zetten lijkt mij. Je had dan immers een jaar of veertig gewerkt. Net op een moment dat je lichaam de rust nodig heeft krijgt het dat ook, terwijl je op je vijftigste nog in de bloei van je leven bent.

Toen ik ‘jong’ was liepen forenzen van in de vijftig nog marathons. Tegenwoordig is de enige beweging die de heren en dames krijgen het wegtillen van hun hangpens tijdens het toiletteren. Nee, vroeger hadden kantoorpanden nog fitnessruimtes. Nu zijn de tempelversterkers vervangen door hi-tech koelvitrines die de werkende inwendige mens vullen met allerhande reuzel.

Misschien is het voor Nederland helemaal niet verkeerd dat alle dikke padden snel uit het bedrijfsleven verdwijnen. Des te eerder is er ruimte voor mensen die vernieuwing kunnen brengen. Maar ik zal het waarschijnlijk niet mee gaan maken. Ik zal over vijf jaar netjes één keer in de maand mijn kubusjes kunstmest in de plantenbakken voor de ramen deponeren, en weer rustig plaatsnemen achter het venster om mijn dagen te slijten.

Martijn van der Wardt

Buoy weet te boeien

Terwijl een marktkoopman zijn laatste vis probeert te slijten aan een voorbijganger, vormt zich aan de overkant van de straat langzaam een kleine menigte. Groepjes mensen in T-shirts van bands, veelal met namen die onuitspreekbaar zijn. Uit het horloge van een blond meisje is muziek te horen. Alle hoofden in de directe omgeving van de Hilversumse Vorstin deinen op en neer op de muziek van Bouy…

Hoewel de uiterlijke vertoning van de jonge heren uit Orange County, Californië ietwat onverzorgd aandoet, weet het viertal muzikaal te verrassen en exact het tegenovergestelde neer te zetten. Een mix van oude en nieuwe muzikale invloeden die verfrissend en tegelijkertijd rauw is. De electro-fusionrock die de heren portretteren is op plaat van danig niveau dat men zich weet te meten met oudgedienden als Thrice en Coheed & Cambria.

Al snel wordt duidelijk dat de band live ook zijn mannetje staat. De energie die men teweegbrengt is werkelijk ongehoord. Technisch staat het als een huis en in rap tempo wordt de setlist met alle klassiekers, en een paar nieuwe nummers, er doorheen gejaagd. En alsof een set van ruim anderhalf uur nog niet genoeg was doet de band er nog een schepje bovenop met een toegift van bijna dertig minuten.

Bouy is een band die weet wat zijn publiek wil en geeft ze dit maar al te graag. Er zijn weinig bands die met hetzelfde enthousiasme en dezelfde energie spelen als dit viertal.

Wie de band met eigen ogen en oren wil ervaren kan het optreden terugzien via CoDTV.

De nieuwe holodisc van de band getiteld “Carry the Resonance” is vanaf 14 december bij alle HoloSale-punten verkrijgbaar.

Martijn van der Wardt

In de schaduw van de Dom

Halfacht. Twee lippen zoenen me lieflijk wakker. Door de gang stommel ik de geur van versgebakken wafels achterna. In de keuken geeft de koelkast aan bijna leeg te zijn.
De Domklok staat op halfnegen. Tijd om richting het werk te varen. Aan de file ontkom ik niet.
Tegen halftien parkeer ik voor de deur van kantoor. Vanmorgen staat een meeting met het Wereld Natuur Fonds op het programma. Vanmiddag is milieudefensie aan de beurt.

Martijn van der Wardt